Derler ki, yasadikca biriktirirsin. Biriktirirsin uzun surelerce. Ve gun gelir, hikayenin olustugunu anlarsin. Ondan sonrasi kolaydir, bir kalem-kagida bakar. Rahatlatir bu dusunce seni. Cunku daha once yazdiysan, tekrar yazacaksin demektir. Ve sadece beklemen gerekmektedir. Ama oyle midir?
Senelerce hikayenin sesini bekleyen kiz, beklemekten yorulunca ne olur?
