Daha once hep onunden gecip de girmedigim,

           -ve hatta daha once hic farketmedigim-

Evinin yolundaki o mekana beni goturdugun gun,
Sen ickilerimizi soylemeye gidip de ben camdan disari bakarken,
Kanalin sulari isildiyordu,
ve karsiki evlere gunesin son saatleri vurmustu.
Tesekkur ettim icimden, icimdeki huzuru verene...
Nefesimi hissettim icimde ve gulumsedim sen masaya donerken...
"Seni seviyorum" diyerek ozetledim icimdeki duygulari,
          -ama fazlasi vardi-

Hissettigim: "sukran"di
         -cunku ben hic bu kadar huzurlu olmamistim-